X
تبلیغات
زولا
شنبه 17 بهمن‌ماه سال 1388

قایقی باید ساخت

 

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شدازاین خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق

قهرمانان را بیدار کند.

قایق از تورتهی

ودل از آرزوی مروارید

هم چنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست

نه به دریا-پریانی که سراز آب به درمی آرند

ودر آن تابش تنهایی ماهی گیران

می فشانند فسون از سر گیسوهاشان

هم چنان خواهم راند.

پشت دریاها شهری است

که در آن پنجره هاروبه تجلی باز است

بام ها جای کبوترهایی است

که به فواره ی هوش بشری می نگرند

دست هر کودک ده ساله ی شهر شاخه ی معرفتی است

مردم شهربه یک چینه چنان می نگرند

که به یک شعله به یک خواب لطیف

خاک موسیقی احساس تو را می شنود

وصدای پرمرغان اساطیر می آیددرباد

پشت دریاها شهری است

که در آن وسعت خورشیدبه اندازه ی چشمان سحر خیزان است

شاعران وارث آب وخردوروشنی اند.

                                                                 پشت دریاهاشهری است

                                                                      قایقی باید ساخت