X
تبلیغات
زولا
یکشنبه 23 فروردین‌ماه سال 1388

واسه پر کشیدن من خواستی آسمون نباشی

حالا پرپر می زنم تا همیشه آسوده باشی

دیگه نه غروب پاییز رو تن لخت خیابان

نه به یاد تو نشستم زیر قطره های بارون

واسه من فرقی نداره وقتی آخرش همینه

وقتی دل سنگیه این خاک توی لحظه هام می شینه

تو میری شاید که فردا رگ بهترین دیاره

ابر دلگیره گذشته

آخرش یه روز بباره

ولی من می مونم اینجا

با دلی که نیمه سنگه

می دونم هر جا که باشم آسمون همین یه رنگه